تاریخ امروز :یکشنبه , 5 جولای 2020

همه چیز درباره رشته هوانوردی: بازار کار، درآمد، آینده شغلی، دانشگاه های برتر

همانطور که داوطلبان گروه تجربی آرزوی پوشیدن لباس سفید دارند، یکسری داوطلبان گروه ریاضی هستند که به شغل های مربوط به هواپیما علاقه مند هستند. داوطلبان انتخاب رشته هوانوردی عموما به مهندسی و هوانوردی علاقه مند هستند، این امر منطقی است زیرا آنها زمان زیادی را صرف ساخت و طراحی ماشین های پرواز می کنند.

ماهیت رشته هوانوردی

این رشته مهندسی به ایجاد، طراحی و نگهداری ماشین های مسافرتی از جمله موشک های هواپیما، هلیکوپتر، ماهواره و فضاپیما می پردازد. آنها نه تنها ماشین آلات را ایجاد می کنند بلکه از دانش خود در زمینه فناوری و حمل و نقل هوایی نیز برای ایجاد کارآمدترین ماشین آلات در بازار استفاده می کنند. آنها از فن آوری های پیشرفته ای برای سیستم های دفاعی، حمل و نقل هوایی و اکتشافات فضایی استفاده می کنند. آنها همچنین حرفه ای مسئول اطمینان از مطابقت دستگاه ها با رعایت مقررات زیست محیطی و ایمنی هستند. مهندسین هوانوردی قطعات را بازرسی می کنند و برای هرگونه تغییر لازم توصیه می کنند.

 تفاوت مهندسی هوانوردی با مهندسی هوافضا

مهندسی هوانوردی و مهندسی هوافضا رشته های مشابهی هستند که غالباً دچار سردرگمی می شوند، اما تفاوت های قابل توجهی بین این دو رشته وجود دارد. در اینجا برخی از شباهت ها آورده شده است.

  • هر دو از فناوری مشابهی استفاده می کنند.
  • هر دو رشته نیاز به مجموعه دانش و مهارت مشابه دارند.
  • هر دو شغل روی پرواز تمرکز می کنند.
  • هر دو رشته قبل از ادامه تحصیل پیشرفته در مهندسی هوانوردی یا مهندسی هوافضا، باید یک مدرک معمولی در مهندسی کسب کنند.
  • هر دو برنامه نیاز به مطالعه در آیرودینامیک، پایداری پرواز، کنترل هواپیما و مهندسی پایه دارند.
  • هر دورشته از لحاظ حقوقی حقوق مشابه هستند.

یک تفاوت عمده بین مهندسی هوایی و هوافضا وجود دارد. مهندسی هوانوردی بیشتر بر فعالیتهای پرواز و پرواز با جو متمرکز است در حالی که مهندسی هوافضا ممکن است فعالیت هایی را در یک جو نیز شامل شود، اما در جایی که هیچ اتمسفری وجود نداشته باشد، روی برنامه های کاربردی فضایی نیز تمرکز دارد.

مهندسان هوانوردی هواپیما های نظامی و غیر نظامی، اجزای هوانوردی و سیستم های مرتبط را طراحی، توسعه، ساخت، نگهداری و اصلاح می کنند.

توانایی های موردنیاز برای ورود به رشته هوانوردی

چالش های زیادی در این حرفه وجود دارد که شاید با وجود جذاب بودن آن، کمی سخت باشد. به عنوان مثال دور بودن از خانه حداقل برای 24 ساعت. در واقع برای وارد شدن به این رشته باید سبک زندگی منظمی داشته باشید تا بتوانید در این حرفه مشغول به کار شوید و نظر مثبت کارفرمایان را جلب کنید.

اغلب کارفرمایان دراین حوزه به دنبال افرادی هستند که بسیار انعطاف پذیر باشند، زیرا در هر لحظه امکان تغییرات ناگهانی وجود دارد که فرد اگر دارای اداره مصمم و پشتکار باشد در آن لحظه به راحتی تصمیم برای رفع آن تغییر یا بهبود آن می کند.

محیط کاری این رشته چند تخصصی است، بنابراین درک روشنی از ارتباط مهندسی هوانوردی با سایر رشته های مهندسی ضروری است. با توجه به فراوانی مشارکت های بین المللی، مهارت های زبانی مفید هستند و توانایی کار به عنوان بخشی از یک تیم بسیار مهم است. مهندسان هوانوردی نیز باید علامه بر موارد گفته شده مهارت های کلیدی زیرا را داشته باشند.

  • مهارت های قوی ریاضی ، تحلیلی و حل مسئله
  • تخصص فنی
  • خلاقیت و تفکر خلاقانه
  • توجه به جزئیات
  • آگاهی شدید از مسائل ایمنی
  • مهارت های ارتباطی، چه کلامی و چه کتبی
  • مهارت های مدیریت پروژه و زمان
  • تعهد به روزآمد کردن پیشرفت های فنی
  • توانایی کار تحت فشار و دیدار با مهلت

وظایف مهندسان هوانوردی

مهندسان هوانوردی از دانش فنی خود برای بهبود ایمنی پرواز و راندمان سوخت استفاده می کنند، هزینه ها را کاهش می دهند و تأثیرات محیطی سفرهای هوایی را برطرف می کنند. آنها همچنین با هواپیماهایی کار می کنند که در فضایی مانند روبات ها و ماهواره ها کار می کنند. مهندسان هوانوردی معمولاً در تیم های مهندسی چند رشته ای فعالیت می کنند که مسئولیت های آنها شامل موارد زیر است:

  • ارزیابی الزامات طراحی
  • موافقت بودجه ، بازه زمانی و مشخصات با مشتری و مدیران
  • انجام تحقیقات نظری و عملی
  • تولید و اجرای طرح ها و مراحل آزمایش
  • اندازه گیری و بهبود عملکرد هواپیما ، قطعات و سیستم ها
  • مونتاژ هواپیما یا قطعات مناسب
  • آزمایش ، ارزیابی، اصلاح و آزمایش مجدد محصولات
  • نوشتن گزارش، کتابچه راهنما و مستندات
  • ارائه مشاوره فنی
  • بررسی علل سقوط هواپیما
  • تجزیه و تحلیل و تفسیر داده ها.
  • کارفرمایان معمولی مهندسان هوانوردی

فرصت های شغلی مهندسی هوانوردی

مهندسان هواپیما ممکن است مستقر در دفتر باشند، یا ممکن است در کارگاه های هواپیما، آشیانه های تولید هواپیما یا آزمایشگاه های هوانوردی کار کنند. سفر محلی و ملی بین سایت ها ممکن است ضروری باشد.

  • شرکتهای هوافضا و موتورهای هوایی
  • اپراتورهای هواپیمایی
  • سازمان های تحقیق و توسعه
  • آژانس های قرارداد هواپیمایی
  • مشاوره در شرکت های هواپیمایی
  • نیروهای مسلح
  • سازمان های دولتی مانند وزارت دفاع
  • دانشگاه ها

 

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *